Polskie e-zapóźnienia

W niewielkiej Danii przy pomocy podpisu elektronicznego codziennie zawieranych jest kilkaset umów. Tymczasem w Polsce sfinalizowano tylko jedną tego typu transakcję. Chociażby na tej podstawie widać jak ogromny dystans dzieli nasz kraj od państw najlepiej rozwiniętych.

W tegorocznym rankingu e-gotowości przygotowanym przez dziennik The Economist, spośród państw naszego regionu, Polska została najgorzej oceniona pod względem wykorzystania internetu w działalności biznesowej.

Lektura raportu nie skłania do optymizmu. W grupie 68 państw nasz kraj został sklasyfikowany na 34. miejscu. Autorzy opracowania dostrzegają kilka powodów takiej sytuacji. Ciągle zbyt mało rozpowszechniony dostęp do internetu oraz znikome zakorzenienie w naszej kulturze pracy potrzeby korzystania z nowoczesnych technologii.

Polskie firmy nie inwestują w podpis elektroniczny, bo tradycyjny podpis jest równie ważny. Poza tym e-podpis wymaga wydania kilkuset złotych na jednego pracownika firmy. Ze tą kwotę uzyskamy czytnik kart, obsługującą go aplikację oraz spersonalizowaną kartę, która będzie identyfikowała osobę składającą podpis. W ciągu ostatnich pięciu lat w Polsce wydano zaledwie 20 tys. zestawów do podpisów elektronicznych.

Także polska administracja opornie wprowadza elektroniczny obieg dokumentów, który usprawniłby komunikację na linii urząd-obywatel. Ustawa o podpisie elektronicznym weszła w życie w 2001. W tym roku upływa 5-letni okres przejściowy na wprowadzenie niezbędnych zmian. Urzędnicy domagają się jego przedłużenia o kolejne dwa lata. Tylko niepoprawni optymiści wierzą, że ten czas zostanie efektywnie wykorzystany.

Trudno znaleźć optymistyczne informacje także w końcowej części raportu, gdzie zasygnalizowano kierunki rozwoju naszego regionu. Analitycy zwrócili m.in. uwagę na szybko rosnącą konkurencję, dla Polski i innych krajów regionu, ze strony Bułgarii i Rumunii. Państwa te są wprawdzie bardziej zapóźnione w porównaniu do Polski (odpowiednio 44. i 49. miejsca), jednak oferują o wiele niższe koszty prowadzenia działalności gospodarczej. Dlatego coraz więcej firm zachodnioeuropejskich będzie inwestowało właśnie w Bułgarii i Rumunii, a nie w Polsce.