Prasa codzienna w styczniu

Związek Kontroli dystrybucji prasy przedstawił wyniki sprzedaży prasy codziennej w styczniu 2009 roku. Pierwsze miejsce wciąż należy do Faktu (471 tys. egzemplarzy), tuż za nim plasuje się Gazeta Wyborcza (399 tys. egzemplarzy), a potem Rzeczpospolita (152 tys. egzemplarzy). W porównaniu ze styczniem ubiegłego roku, niemal wszystkie dzienniki odnotowały spadek sprzedaży. Największy spadek odnotowała prasa wydawnictwa Axel Springer Polska – w przypadku Dziennika sprzedaż spadła aż o 12,7 (do poziomu 144 tys. egzemplarzy), a Fakt o 10,7%. Wzrost zanotował jedynie Super Express, jest to jednak symboliczne zwiększenie sprzedaży – o 1% (do poziomu 207 tys. egzemplarzy).

W styczniu 2009 r. 36% wszystkich rozpowszechnionych egzemplarzy Dziennika było dystrybuowanych w ramach tzw. innych płatnych form rozpowszechniania. Udział ten dla Gazety Wyborczej wyniósł 6%, a dla Rzeczpospolitej 12%. Dla porównania - w grudniu 2008 roku aż 53% egzemplarzy Dziennika było dystrybuowanych w ramach innych płatnych form rozpowszechniania. Zmianę można tłumaczyć faktem, że w styczniu Dziennik zanotował wzrost liczby egzemplarzy deklarowanych jako prenumerata - do 20 tys. egz. (średnia prenumerata Dziennika w 2008 wynosiła 7,1 tys. egz.). Dane o rozpowszechnianiu płatnym dzienników w styczniu 2009 r. zostały przygotowane po raz pierwszy według nowej wersji „Regulaminu kontroli” ZKDP, w której zmienione zostały m.in. zasady prenumeraty tzw. pakietów pism, składających się z co najmniej dwóch tytułów kontrolowanych przez ZKDP. Poprzednio do prenumeraty można było zaliczyć tylko jeden z nich, a pozostałe były kwalifikowane jako „inne płatne formy rozpowszechniania”. Obecnie, po spełnieniu określonych warunków, do prenumeraty można zaliczyć wszystkie tytuły. Przykładem prenumeraty pakietowej jest oferta Dziennik + Gazeta Prawna, która dotychczas była kwalifikowana do rubryki „prenumerata” w przypadku Gazety Prawnej i jako „inne płatne formy rozpowszechniania” w przypadku Dziennika. Według regulaminu ZKDP”i nne płatne formy rozpowszechniania” obejmują sprzedaż, w ramach której gazety zostały sprzedane po cenie nie niższej niż 30% ceny egzemplarzowej i nie spełniają warunków sprzedaży egzemplarzowej lub prenumeraty - na przykład są sprzedane przez wydawcę w celu dalszego bezpłatnego rozpowszechniania (np. w środkach komunikacji, hotelach itp.) lub na podstawie umów barterowych w zamian za towary lub usługi.