50 Foot Wave: GOLDEN OCEAN

50 Foot Wave GOLDEN OCEAN
Throwing Music 2005
Ocena 4/5

Grupa Big Cyc nuci w jednym ze swoich utworów: „Po wysłuchaniu Renaty Przemyk, odzyskał zęby biedny emeryt”. Gdyby ów emeryt posłuchał ostatniego projektu Kristin Hersh, uzyskałby się bez wątpienia kły godne tygrysa szablozębnego. 50 Foot Wave, bo tak nazywa się ten ‘projekt’, ma prawdopodobnie wypełnić czas Pani Hersh, która po dość kiepskiej próbie reaktywowania kultowej grupy Throwing Muses w 2003 roku, ewidentnie musiała uwolnić nadmiar twórczej energii.

I jeśli istotnie jest to twórcza energia, to oznaczałoby, że Kristin ma poważne kłopoty z jej równomiernym alokowaniem. Płyta „Golden Ocean” jest bardzo ostra, głośna i dynamiczna, bez przerwy na oddech, wytchnienie, refleksję, jest to wściekła, nieokiełznana muzyczna bestia, przy której określenie ‘punk’ nabiera właściwego znaczenia. Słuchając tekstów odnosi się wrażenie, jakby w każdym momencie padały niezliczone ciosy, a przy zachrypniętym, zmęczonym głosie p. Hersh prawdziwego uszkodzenia może doznać wewnętrzny układ nerwowy, więc ostrożnie. Fan solowej twórczości Kristin ryzykuje stawiając wszystko na ten krążek, ale w gruncie rzeczy to samo można powiedzieć fanowi Throwing Muses, bo różnicy między tymi projektami nie sposób nie zauważyć. Ale trzeba dać mu szansę, bo jest tego wart.

Trzy kapitalne utwory promujące, „Clara Bow”, „Pneuma” oraz „Sally Is A Girl”, posiadają wideoklipy, które grupa umieściła na youtube.com. Warto również wspomnieć, że cały projekt został wydany przez prywatną wytwórnię Kristin, Throwing Music (pełna artystyczna kontrola). Wszystko wskazuje na to, że Hersh staje na nogi, została już zapowiedziana kolejna płyta solowa i nowy krążek 50 Foot Wave, natomiast Throwing Muses umarł śmiercią naturalną i nie ma co nad nim płakać. Stawiając na różnorodność i aktywność w swojej branży, Kristin odnosi ogromny sukces.

Polecam.