Mateusz Pakuła: Biały Dmuchawiec. Pięć sztuk teatralnych

"Biały Dmuchawiec. Pięć sztuk teatralnych" to debiut książkowy Mateusza Pakuły i jednocześnie pierwszy projekt wydawniczy Fundacji SPLOT. Książka  zawiera w sobie nawiązania do filmów Davida Lynch’a oraz potocznością rodem z prozy Doroty Masłowskiej. Ma zwracać uwagę wyczuciem formy i słuchem literackim, posiada ciekawe zabiegi językowe.  

Wyobraźnia autora zdaje się nie mieć granic, a język, którym młody autor obdarowuje swoje postaci z tego i nie z tego świata, dowodzi, że z polszczyzną można wyczyniać rzeczy, o jakich się filozofom nie śniło. Bohaterami sztuk Pakuły są zarówno bardzo cwane i perwersyjne dzieci, jak ich starsze rodzeństwo kuszone przez medialno — masowo — rozrywkowo — szkolny świat. A także toksyczni rodzice, dziwaczni dziadkowie i w ogóle cała ta dorosła menażeria kiepsko sobie radząca z potomstwem. Nie są to jednak dramaty realistyczne, choć wielu z nas zobaczy tam coś bardzo znajomego.  Jest to bardziej surrealizm, pokazanie świata w krzywym zwierciadle. 

Mateusz Pakuła (1983) – student IV roku reżyserii teatralnej (specjalność dramaturgiczna) na Wydziale Reżyserii Dramatu w PWST im. L. Solskiego w Krakowie. Zanim trafił do szkoły teatralnej, studiował filozofię na Uniwersytecie Łódzkim i wiedzę o kulturze na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. 
Finalista I edycji konkursu o Gdyńską Nagrodę Dramaturgiczną. W maju 2010 r. nakładem krakowskiego SPLOTU ukazał się jego debiut książkowy – Biały Dmuchawiec. Pięć sztuk teatralnych. Tytułowy utwór jest wystawiany przez Teatr im. J. Osterwy w Lublinie od marca 2010 r., reżyseruje Krzysztof Babicki. Ponadto 10 maja tego roku odbyło się czytanie sztuki Książę Niezłom w Teatrze Polskim we Wrocławiu (reż. Jakub Porcari). Na czerwiec 2010 r. Teatr Dramatyczny im. W. Holoubka w Warszawie szykuje inscenizację Donkiszota (reż. Maciej Podstawny) – kolejnej z Pięciu sztuk teatralnych pomieszczonych w tomie.
Pakuła w 2007 r. asystował Peterowi Zelence przy Oczyszczeniu w Starym Teatrze w Krakowie, w 2008 r. – Mikołajowi Grabowskiemu przy Trans-Atlantyku. Jest również autorem adaptacji scenicznej poematu Tomasza Różyckiego Dwanaście stacji. Premiera spektaklu pod tym samym tytułem, w reżyserii Evy Rysovej, odbyła się w Starym Teatrze w styczniu 2010 r. 
Jako dramaturg Pakuła współtworzy także spektakle dla dzieci. Inscenizacja Co w trawie piszczy, pokazana we Wrocławskim Teatrze Lalek we wrześniu 2009 r. (reż. Radosław Kasiukiewicz), znalazła się w finale XVI Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. (bio. informacja prasowa).