Taka kultura, jaka TVP (1)

Kultura nigdy nie należała do zadań priorytetowych kolejnych prezesów TVP. Pomimo, że telewizja publiczna jest zobligowana do przedstawia kultury na swej antenie, wywiązuje się z tego cichaczem, wrzucając gdzie się da (czytaj: noc, tudzież inny „prime time”) resztki programów misyjnych.
Grzech pierwszy. Jednym z najbardziej niechcianych dzieci jest „Pegaz”, który jest taką solą w oku dla każdego kolejnego prezesa. Dziecko niechciane, a utrzymywane od kilkudziesięciu lat. Każdy kolejny zarząd ma swoją koncepcję na ten program, który zazwyczaj kończy się totalną klapą i w efekcie czego, program ląduje o porze raczej dla nocnych marków niż przeciętnego miłośnika kultury. Tym razem program trafił na okolice godziny pierwszej w nocy w poniedziałki, dzięki czemu przeciętny telewidz nie pozwoli sobie na obejrzenie programu. Abstrahując – nowa forma programu zupełnie się nie sprawdziła, a ceniony Leszek Mazan raczej nadaje się do gawęd o Krakowie, niż do „Pegaza”.
Odsłona druga ma na imię „Dobre książki” i jest niezwykle cenionym programem w sferach miłośników szeleszczenia papierem. Stało się tak dzięki doborowi trójki współprowadzących i dzięki temu, że na tapetę nie brane są harlekiny, ale książki o których zazwyczaj mało się mówi, lub wcale. Dzięki temu, że program był tak dobry, w nagrodę dostał czas po „Pegazie” w poniedziałki około pierwszej w nocy. Zaraz ktoś powie, że program miał słabą oglądalność, ale to zarzut tak absurdalny, że niepoważny w przypadku telewizji publicznej. Wiadomo, że jak poprzednia ekipa dorobiła się jakiegoś udanego dziecka w sferze kultury, to trzeba to zepsuć i zniszczyć.
Do trzech razy sztuka, a sztuką jest Teatr Telewizji. Każda kolejna ekipa kombinuje, jakby wyrzucić go z ramówki. Po szumnych zapowiedziach Prezesa Dworaka, emisję Teatru przesunięto aż o pół godziny wcześniej. Gdy wszyscy już myśleli, że nowy prezes traktuje sferę kultury poważnie, usłyszeliśmy o planach zmniejszenia produkcji spektakli telewizyjnych. Wytłumaczenie: zamiast dwóch średnich spektakli, można mieć jedną ogromną premierę miesięcznie. Nikt w miarę inteligentny chyba nie zabierze tego poważnie, bo dzięki takim planom, TVP będzie musiała sięgać do swego opasłego archiwum i emitować niemalże cały czas powtórki. Nie będzie miejsca na debiuty, ani też na eksperymenty teatralne. Nie będzie bogatego repertuaru, może będzie klasyka, a może lektury szkolne, a może...
Żeby podsumować ostatnie kulturalne informacje z Woronicza 17, należy jeszcze dodać, że zarówno „Pegaz” jak i „Dobre książki” być może w przyszłym roku w ogóle znikną z anteny. Tak na dobry początek nowej prezesury.