Taka kultura, jaka TVP (2)

Czy programy o kulturze muszą być nudne? Nie muszą być, pokazuje wiele przykładów światowych. To TVP przyzwyczaiła swoich telewidzów, że bardzo często o kulturze programy utrzymane są w bardzo poważnym tonie, lub też programy kierowane do młodzieży sieją prostacki luz.
Nie każdy program o kulturze musi trafiać do szerokiej publiczności. Nikogo operą albo muzyką jazzową nie należy uszczęśliwiać na siłę. Nie każdego też ciekawić będą wywody na temat poezji Szymborskiej czy Miłosza. Nie uprawiajmy demagogii, że audycje te musza przyciągać miliony widzów. Zresztą byłoby to i bardzo złe dla samej kultury, która stawałaby się popkulturą, co nie jest zawsze szczęśliwą drogą do sukcesu propagowania nowych jakości.
Kultura wcale nie musi kojarzyć się z wyniosłymi wydarzeniami artystycznymi. Samo „zjawisko” zahacza bardzo często o tematy społeczne, warto mówić o wielu rzeczach prosto i bez zadęcia.
Bardzo często na ekrany trafiają ludzie, którzy opowiadają o kulturze bez zamiłowania, nie mówiąc już o fascynacji. Nie ma nic bardziej zabijającego nawet ciekawy pomysł unicestwiony przez fatalnego prowadzącego. Na marginesie – wcale takich programów nie musza prowadzić gwiazdki, wcale nie musza mieć kreacji od Tiffany’ego i nie musza być wcale ładni. Od tego są inne programy.