Michel Houellebecq: Możliwość wyspy

Już w czwartek 29 czerwca, w serii Don Kichot i Sancho Pansa, ukaże się najnowsza książka francuskiego pisarza Michela Houellebecqa - "Możliwość wyspy" ("La possibilité d'une île"). Zachętą do kupna i przeczytania tej pozycji, może być dla czytelników jednozdaniowa recenzja samego autora: "- Sądzę, że to moja najlepsza książka." To futurystyczna powieść opowiada o zawodowym komiku - Danielu, który pisze skandalizujące skecze. W jego życiu są dwie kobiety: ta, która jest w nim zakochana, ale on jej jedynie pożąda, i druga, która nastawia się wyłącznie na seks. Ta dwuznaczna sytuacja męczy bohatera, więc postanawia dołączyć do sekty klonującej ludzi. Dalszy ciąg powieści toczy się dwa tysiące lat później, gdy klony Daniela - Daniel24 i Daniel25 - usiłują odszyfrować zapiski pozostawione przez ich pierwowzór. Zdaniem autora, obietnica nieśmiertelności, która stoi u źródła wszelkich religii, jednak sprowadzona do nieograniczonego przedłużania materialnego życia, zostaje zrealizowana dzięki klonowaniu. W świecie zachowujących wieczną młodość ludzi przyszłości, nie ma jednak miejsca na wzajemne relacje, gdyż zanika nie tylko miłość, ale i seks. Bohaterowie stają się całkowicie samowystarczalni i porozumiewają wirtualnie. Recenzje z "Możliwości wyspy" trafiły na pierwsze strony magazynów literackich wiele miesięcy przed publikacją. Książka ukazała się w kilku krajach jednocześnie. Wydawca francuski sprzedał cały nakład - 200 tysięcy egzemplarzy - w ciągu ośmiu dni od premiery. Autor zapowiada adaptację filmową we własnej reżyserii. Przekładu z języka francuskiego dokonała Ewa Wieleżyńska.

O autorze:
Michel Houellebecq (ur. 1958) jest autorem esejów (m.in. o twórczości H.P. Lovecrafta), czterech tomów wierszy, a przede wszystkim powieści, będących radykalną krytyką współczesnej cywilizacji. Pierwsza z nich, Poszerzenie pola walki (1994; W.A.B. 2006), przyniosła autorowi rozgłos i doczekała się ekranizacji. Druga, Cząstki elementarne (1998; W.A.B. 2003), wywołała intelektualny skandal, dzieląc krytyków francuskich na dwa skrajne obozy. Uznana została we Francji za najlepszą książkę roku, a w 2002 zdobyła prestiżową IMPAC Dublin Literary Award. Kontrowersje wzbudziła również Platforma (2001; W.A.B. 2004). Książka stała się inspiracją dla głośnego filmu 9 Songs Michaela Winterbottona. Michel Houellebecq jest też autorem piosenek i wykonuje własne teksty do muzyki Bertranda Burgalata, łączącej konwencję rockową z tradycją piosenki francuskiej.