Agata Christie powraca w nowym wydaniu

Prawdziwe lato w Polsce to pogoda deszczowa i brak propozycji na spędzenie wolnego czasu. No dorzućmy do tego czasem jakąś lekturę – najlepiej kryminał. Jeśli tak, to musi być Agata Christie. Jej najlepsze dzieła wznawia właśnie wydawnictwo Dolnośląskie.

Na pierwszy ogień polecam wydane niedawno wznowienie powieści „Karty na stół”. Nieodzowny Herkules Poirot przyjmuje zaproszenie na obiad do domu pana Shaitany, człowieka, który w londyńskim towarzystwie znany jest z organizowania nietypowych prowokacji, ekscentrycznego trybu życia i dziwnych zainteresowań (kolekcjonuje przedmioty, które posłużyły do zbrodni). Poza tym organizuje wykwintne, acz dość osobliwe przyjęcia. Teraz postanowił udowodnić sławnemu detektywowi, że zbrodnia doskonała jest możliwa. Do swojego domu zaprasza czterech najwybitniejszych morderców, którzy mają powody, aby go zabić. Dochodzi do morderstwa. Shaintan nie pomyślał jednak, że Poirot rozwikła zagadkę tajemniczego mordu.

Kiedy już dowiemy się, kto zabił pana Shaintana sięgnijmy po dwie „domowe” pozycje. W „Samotnym Domu” w St. Loo, mieszka pewna młoda dziewczyna. Wokół niej zaczynają dziać się dziwne rzeczy, ktoś do niej strzela, próbuje zabić przecinając linę podtrzymującą ogromny obraz. Te dziwne i niepokojące rzeczy wskazują, że ktoś dybie na życie młodej damy. Herkules Poirot i jego wierny przyjaciel Hastings przebywają właśnie w tej miejscowości na zasłużonych wakacjach. Pomimo urlopu próbują dowiedzieć się, kto chce śmierci tej biednej jak mysz kościelna dziewczyny. Odpowiedź, podobnie do całej fabuły, porazi nawet najbardziej wymagających czytelników.

„W niektórych książkach ginie jedna osoba po drugiej - poinformowała mnie z lubością Josephine. W końcu znajduje się mordercę, bo jest jedyną osobą, która zostaje przy życiu. - Josephine, obudź się! To nie powieść kryminalna. Tu są Trzy Szczyty w Swinly Dean, a ty jesteś dziewczynką, która czyta za dużo kryminałów” – taki dialog znajdziemy w kolejnej pozycji wydanej przez Wydawnictwo Dolnośląskie. Umiera protoplasta najbogatszego w Anglii rodu. Rodzina jest pogrążona w żałobie, a może to tylko pozory? Sekcja zwłok wykazuje, że ktoś otruł staruszka – tylko kto? Wszyscy mieli motyw. Scotland Yard bada sprawę z godną siebie dokładnością. Kto okaże się mordercą?

Agata Christie jest niewątpliwie mistrzynią kryminału. Nikt przed nią, ani do tej pory, nie stworzył choćby jednej tak ciekawej powieści kryminalnej, jakich ona napisała kilkadziesiąt. Próbką jej talentu możemy się teraz delektować dzięki Wydawnictwu Dolnośląskiemu. Intrygi - jak na rasowy kryminał przystało - są stworzone idealnie. Począwszy od bohaterów, którzy są prawdziwi, z krwi i kości. Na przykład Herkules Poirot - bohater wielu powieści Christie. Belgijski detektyw doczekał się nawet swojej biografii, w której przeczytamy o jego życiu, upodobaniach i fobiach (nie znosił chłodu). Podobnie jest z innymi postaciami, które choć pojawiają się tylko na kartach tych książek, stanowią indywidua, które są przykładem dobrze stworzonych bohaterów. Grzechem byłoby nie wspomnieć o narracji, która trzyma w napięciu aż do momentu rozwiązania zagadki. Poza tym prowadzona jest w taki sposób, że choć sami chcielibyśmy rozwiązać zagadkę posługując się tropami rzuconymi na kartach książek, to jednak i tak będziemy musieli przeczytać ją do końca. A tam przyjdzie znowu rozczarowanie - dlaczego nie udało mi się rozwiązać tego samemu? Przyczyna jest prosta - niesamowita precyzja i logika Agaty Christie, której do dziś zazdroszczą początkujący, ale i ci zaawansowani w pisaniu kryminałów twórcy.

Polecam nie tylko te dwie książki Christie - warto sięgać także po inne jej dzieła. Bo w świecie, gdzie codziennie wychodzi kilkadziesiąt nowości czasem lepiej pozostać przy klasykach - dla zdrowia i dobrego samopoczucia.

„Karty na stół”
„Dom zbrodni”
„Samotny dom”
Agata Christie, Wydawnictwo Dolnośląskie, 2007